Things 2 do in Houtbaai

Bron: revver.com
Josh,

Is een inzamelingactie voor materiaal een optie? Ik kan hier wel iets doen en opsturen. Geef maar aan wat je nodig hebt!

Voor tips om het weekend door te komen heb ik een handige link toegevoegd: "Things to do in Houtbaai"! Er is van alles te doen, een van de leukst is "Recycle a Tea-Bag", is waarschijnlijk net zo leuk als het klinkt. Een bezoek aan WOB mag niet worden overgeslagen, het is een van de grootste in de wereld!
Ik heb geen bioscoop gevonden, daarvoor zul je naar Kaapstad moeten. Kijk hiervoor op deze link.
Maar ik blijf zoeken, we willen hier niet dat je je verveelt!
Vinnie

Een van de klassen van Laetitia waaraan ik al enkele lessen heb gegeven, in ruimten die onverwarmd zijn, open ramen en nauwelijks bord- en schrijfmateriaal.

Gisteravond, Vincent, inderdaad naar Madame Butterfly geweest, met een inleiding vooraf door de directeur.

Heb je nog suggesties voor het komende weekend?

Eigenlijk dus voor de eerste keer in Kaapstad geweest, want de highschool staat meer in Houtbay.

Een kleine indruk van wat er tegenover ons huis gelegen is tegen de berg, Kevin noemt het een suburb, hetgeen positiever overkomt dan getto (gebruikt door onwetende buitenlanders).

Tegenover ons huis wachten honderden mensen elke morgen op vervoer, daarbij schuilend voor de regen onder de bosjes.

Dat gaat lekker!

Josh,

Dit medium werkt dus prima, je publiceert en een aantal lezers hebben al een reactie geplaatst!
Ik kan je van hieraf wel een beetje volgen. Ik zie je langs de haven van Houtbaai lopen, zie de krottenwijken en volgens mij ga je morgen naar Puccini’s Madama Butterfly om 19:30 uur.
We zijn bij je.

Kussen,

Vinnie

Misschien was ik de eerste keer wat te negatief, dat komt omdat ik het niet gewend ben me opgesloten te voelen. Het is een feit dat je hier na zonsondergang niet meer de straat op kunt, te gevaarlijk. En het is donker nu rond zes uur!!
Dat betekent zeker 12 uur binnenzitten, waarbij de omstandigheden niet bijzonder zijn, twee bedden, geen stoel, geen tv en een hostess die graag de lampen uit heeft. Bovendien heeft ze de diensten van een bediende opgegeven (en dat is te merken) vanwege het feit dat ze tegen het eind van het jaar naar Australie verhuist, naar haar man en andere zoon. Toch is ze erg vriendelijk en doet haar best. Gisteravond lekkere spaghetti gegeten.
Vandaag een drukke dag gehad, aanwezig geweest bij enkele klassen op de highschool, ook al lesgegeven en tweemaal bijles. Ging prima, maar het was een lange dag. En zodadelijk ook nog een uurtje bijles aan Nandipha. Kevin had al in de gaten dat het misschien te veel was, hij wil het schema wat aanpassen.

Morgenavond ga ik met Kevin en zijn vrouw Karen naar de opera in Kaapstad, weer eens wat anders.
De ondertekening met Josh op de e-mail is afkomstig van Piet v. Steen die me jaren geleden al zo noemde, dit als antwoord op de vraag van Joke.
Een volgende keer ga ik proberen ook wat foto's toe te voegen, heb namelijk geen lunch gehad en hiernaast schijnt een fijn restaurantje te zijn met goede koffie.

Eerste indruk

Geen Kevin op the airport, het vliegtuig was te vroeg. Even schrikken toen ik ook geen bereik had, maar dat was binnen enkele minuten verholpen. Kevin was onderweg. Al net na de kennismaking vroeg hij me of het bezwaarlijk was om de andere dag (zondag) bijles te geven aan een van zijn oogappels, Kandipha.
Natuurlijk stem ik toe, daarvoor ben ik hier.
Hij rijdt me van Kaapstad naar Houtbaai en wijst ondertussen op allerlei scholen.
Rijdt in Houtbaai een getto in om mij een idée te geven van waar ik terecht ben gekomen.
Het ziet er verschrikkelijk uit, doet me denken aan India.
Dan gaan we naar mijn hostess Caroline, een typisch Engelse vrouw, groot huis, gek van paarden, maar geen oog voor sfeer, slechte kokkin blijkt later en ook niet iemand die van het huishouden houdt. Het ziet er smoezelig uit, steeds afwas in de keuken.

Misschien komt het wat te negatief over, ze is wel heel vriendelijk maar de andere dingen zitten niet in de genen.
Het weer is niet best, regen en tamelijk fris maar de vooruitzichten zijn goed, zoals ik in Nederland al zag.
Ik val als een blok in slaap en wordt tegen acht uur wakker.

Vandaag wordt ik om half twee opgehaald en loop daarom in de ochtend naar het centrum van HoutBaai. Koop een stuk zeep en bekijk wat winkels. Onderweg terug zie ik een voetbalveld vol kuilen en gaten waarop teams spelen alsof hun leven ervan afhangt. Later zou Kevin vertellen dat dat iedere zater- en zondag gebeurt van de ochtend tot de avond. In flinke plassen en hobbels worden slidingen gemaakt waar bij ons direct rood voor gegeven zou worden.
Ik wandel verder naar huis en bedenk dat Marijan haar familie op bezoek heeft vandaag. Wat een verschil met wat ik hier zie en meemaak.
Kevin brengt me diep de getto in, overal krioelt het van de mensen, in en om bouwsels van golfplaten, in de meeste is het ingeregend.
In een oude, vervallen barak geef ik bijles aan Nandipha, een bijdehand meisje van 15 jaar die dankzij een sponsor op de highschool is aangenomen.
Zij dient binnenkort enkele testen doen en met het oog daarop is ze 2 1/2 uur enthousiast bezig met wiskunde.
Op de achtergrond hoor ik timmeren en sleutelen aan auto's, muziek, geschreeuw en gelach, niet echt ideale omstandigheden.
Als afsluiting nodigt Kevin haar en haar zus en mij uit voor vis en chips aan de haven.

De avonden zullen lang worden hier, snel donker, niet safe om 's avonds op straat te gaan en weinig activiteit in mijn huis van verblijf.